Geïrriteerde olifanten en taal

Geen idee wanneer het begonnen is, maar sinds mijn kinderjaren ben ik al gek op olifanten. Ik verzamelde olifantenbeeldjes (maakte niet uit hoe stom ze eruitzagen, als het maar in de verte op een olifant leek wilde ik het hebben), maakte op mijn elfde een serieuze studie naar ‘De Olifant’ en wist er alles van. Meestal gaan dat soort bevliegingen voorbij, maar niet in mijn geval. Ik heb nu nog steeds tientallen olifantenbeeldjes en intussen heeft mijn verzameling zich uitgebreid tot een schilderij, een hangmobiel en nog wat van die zaken. Het hoogtepunt in mijn olifantenliefde vond plaats in Zuid-Afrika, waar ik een paar jaar geleden op een safari door het Krugerpark de nobele dieren in levenden lijve in hun natuurlijke leefomgeving mocht aanschouwen. Niet verwonderlijk dus dat de olifanten ook mijn weblog sieren!

Tot ongeveer een week geleden…

Lees verder “Geïrriteerde olifanten en taal”

Advertenties

De taalwetenschap draait door

Het komt niet zo vaak voor dat er op tv een discussie over taal is, maar afgelopen dinsdag was het dan zo ver. En wat een onderwerp. Bij De wereld draait door zat een mevrouw strijdlustig om zich heen te kijken toen ze haar grote nieuws bekendmaakte. Een van mijn grootste persoonlijke taalergernissen, ‘hun hebben’, kon eigenlijk best wel door de beugel. Pardon?

Verbouwereerd staarde ik naar het scherm. Die mevrouw bleek Helen de Hoop te zijn, taalwetenschapper aan de universiteit van Nijmegen. Ze had met een aantal collega’s onderzocht waarom ‘hun hebben’ zo’n opmars maakte. Hun conclusie luidde dat ‘hun’ een persoonlijk voornaamwoord was en dus ook best wel als onderwerp gebruikt kon worden. Dat leek me stug. Waarom zeggen we dan niet ‘Haar moest naar de dokter’? ‘Ons kwamen hij tegen in de stad’?

Lees verder “De taalwetenschap draait door”