Nog even en dan…

Hoewel ik als ondernemer van deze tijd uiteraard op Twitter, LinkedIn, Facebook en weet ik wat voor forums – al dan niet actief – aanwezig ben, ontbreekt er in dit rijtje nog één belangrijk medium: mijn eigen website. Aan die afwezigheid komt binnenkort een eind: achter de schermen wordt druk gewerkt aan www.leefintekst.nl. Voor het technische gedeelte heb ik een webdesigner in de arm genomen, maar het tekstgedeelte doe ik uiteraard zelf. Zo kwam ik erachter dat schrijven voor het web heel wat anders is dan schrijven voor papier.

 

Ik heb expres gekozen voor een website met een eigen contentmanagementsysteem, oftewel CMS. Een CMS ‘hangt’ achter de website en is heel plat gezegd een soort invulformulier voor je teksten, afbeeldingen en wat je nog meer wilt. Als redacteur/tekstschrijver wil ik natuurlijk volledige en absolute controle over mijn tekst hebben en het zelf (en vooral onmiddellijk) kunnen aanpassen als ik dat nodig vind. Tenslotte is mijn tekst het visitekaartje van mijn bedrijf – en al helemaal als tekstschrijver.

Sleutelen

Als talentvol tekstschrijver had ik natuurlijk zo mijn webteksten klaar.

Nou ja, er gingen nog wel een paar versies overheen, maar al snel was ik tevreden.

Tot ik mijn teksten in de website geplaatst zag. Ik kreeg op een dag namelijk het bericht dat mijn CMS klaar was en na een korte instructie zette ik trots zelf mijn teksten in de CMS. Het resultaat was niet helemaal wat ik me ervan voorstelde. Een webtekst in Word komt heel anders over dan op je website, kan ik je vertellen. Waar ik namelijk niet aan had gedacht, was hoe alle pagina’s met elkaar gelinkt waren. Als je van home naar diensten naar profiel gaat, moet het wel een logisch verhaal blijven en dat was bij mij niet echt het geval: ik sprong van de hak op de tak en het liep niet lekker. Toch wel teleurgesteld in mezelf besloot ik het een paar dagen te laten rusten. Een van de belangrijkste middelen als schrijver is namelijk de factor tijd. Als je je schrijfsel een paar dagen laat rusten, lijkt het alsof je er niet mee bezig bent, maar onbewust gebeurt er van alles. Als je vervolgens je tekst weer oppakt, heb je nieuwe inspiratie en begint het echte werk. Dan komen de beste ideeën tot leven.

Zo ook een paar dagen later. In de dagen daarvoor had ik al wat kleine ideetjes gekregen en toen ik de nieuwe versie invoerde in de CMS, werkte het perfect. Op een ding na.

Het thuisgevoel

Vanaf de tweede pagina deden mijn teksten hun werk: niet te saai of te commercieel, de juiste luchtige toon en toch prikkelend. Alleen de homepagina was nog te plat naar mijn zin. Er gebeurde niets. Terwijl de homepagina toch de deur is naar de rest van je site. Als je je bezoekers al bij de deur niet weet over te halen binnen te komen – wat dan? Hoe verleid je je bezoeker om verder te kijken dan de homepagina?

Mijn concurrenten hadden zo hun eigen manieren. Ik was intussen op de websites van mijn concurrenten gaan kijken en kwam van alles en nog wat tegen. Sommige websites waren zo druk dat je bij wijze van spreken van je stoel werd geblazen – het equivalent van een fanfareorkest in je huiskamer. Andere hadden volstaan met een zeer zakelijke opsomming van hun diensten en contactgegevens – alsof je in een huis met spartaans meubilair staat. De meerderheid van de websites hadden homepagina’s die zo veel op elkaar leken (zeg maar de Ikeacatalogus), dat ik al na een paar sites niet meer wist welke ik had gezien. Dat viel me op: de meeste sites hadden blijkbaar zulke nietszeggende teksten of openingen dat ik het niet meer registreerde. Zo moest het dus niet.

Het probleem is echter dat je met je homepage al snel juist op zo’n standaardtekstje komt: ‘… ruime ervaring … snelle levertijden … lage tarieven … speciale acties’ en ga zo maar door. Helemaal Ikea. Ook ik bleef steken op een dergelijk nietszeggend tekstje, maar tegen die tijd had ik zo veel zitten schaven, slijpen en schrappen, dat ik het niet meer wist. Ik besloot weer terug te grijpen naar de oude schrijverstruc: het lekker even negeren.

Een paar dagen later was het een heerlijke zomerdag. Prima dag voor het balkon. Met een pot thee, mijn geprinte webtekst en een rode pen installeerde ik me heerlijk in het zonnetje en opeens wist ik het.

En toen…

Tja, ik zou natuurlijk kunnen vertellen welke briljante ingeving ik had. Maar dat doe ik lekker niet. Mijn website is namelijk zo ver gevorderd, dat deze binnenkort online gaat. Dan kunnen jullie met eigen ogen de vruchten van mijn zware hersenarbeid zien.

(En nu maar hopen dat het niet tegenvalt.)

Advertenties

Een gedachte over “Nog even en dan…

  1. Lilian,
    is het werken bij van Gorcum al afgelopen? Ik was even benieuwd, omdat wij misschien ook nog wel eens van jou gebruik zouden willen maken.
    Vriendelijke groeten
    Else
    P.S. wat is jouw e-mailadres?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s